CASA DUE FONTI, PERGOLA

Nu eens een verhaal dat nooit opgenomen zal worden in “ik vertrek” omdat het vooral dankzij Marieke heel erg soepel is verlopen. 

Wij zijn Jos en Annette Kuijper en al jaren gek van Le Marche maar van de stap nemen om daar definitief naar toe te gaan kwam het nooit want ja, kinderen, werk etc. Na Corona bleef Jos vanuit huis werken en gooide hij al eens een balletje op van “maakt toch niet uit waar mijn huis staat”, maar daar ging de werkgever niet in mee. Eind 2025 nog eens geprobeerd omdat 1 april 2027 toch Jos zijn pensioen begint en jawel “als je de kans krijgt moet je hem pakken, wij werken mee”. Dat was niet tegen dovemansoren en dus kwam voor ons de periode van speuren op Idealista en Streetview.

Dat is ook het moment waarop je opzoek gaat naar informatie en naar een aankoopmakelaar/begeleider, en dat was op z’n zachtst gezegd een vreemde ervaring. Samengevat slecht bereikbaar en niet gemotiveerd, er was er zelfs een die ronduit toegaf dat ons budget niet zo interessant was voor ze omdat ze met hetzelfde werk bij duurdere huizen meer konden verdienen (al hanteren ze allemaal een minimum tarief). 

Goed, plan B dus, eerst zoeken en de juiste locatie bepalen.

We hebben hele goede herinneringen aan Mercatello sul Metauro maar om te wonen te ver van zee naar onze zin, dus ga je cirkels zetten op de kaart en dan opeens kom je ergens begin februari een huis tegen in Pergola, Pantana,  waarvan je denkt dat zou hem wel eens kunnen zijn!! We hebben contact opgenomen met Marieke en de start van onze relatie was een feit.

Nadat ze geïnventariseerd had wie we zijn en wat we zochten kwam ze met de opmerking nog een huis in bemiddeling te krijgen wat mogelijk veel beter bij ons zou passen. Heerlijk opgewarmd door haar enthousiasme ontvingen we veel foto’s van Casa Due Fonti en waren we op slag verliefd

Afgesproken naar Italië af te reizen voor de bezichtiging moest Jos alleen want Annette moest gewoon werken en we hebben ook nog drie honden. Naar Bologna gevlogen, Panda was vooraf al besproken dus op naar Villa Monterosso van John en Wendy  die me een heel warm welkom hebben bezorgd in hun B&B. Hele fijne behulpzame mensen met prachtige kamers op ook alweer een geweldige locatie.

16 april, eindelijk kennis maken met Marieke en de bezichtiging van “ons” huis en eerste kennismaking met Bruno, de verkoper. De man die bekend stond als wat stug en voorzichtig ontdooide onder invloed van Marieke en Jos al snel en bleek gewoon een hele warme man te zijn die nog steeds zo nu en dan even langs komt om te kijken of alles goed is. 

Na veel beeldbellen en filmpjes delen met Annette samen opvallend kort overlegd en besloten voor dit spectaculair mooie huis met enorme tuin en waanzinnig mooie ligging te gaan.

In overleg met Marieke een vervolgbezoek gepland op 17 april, nog even enthousiast dus samen gelijk het gesprek met Bruno aangegaan en een half uur later hadden we een akkoord. Later ook nog bevestigd door Francesca en Enrico, die ook erfgenamen waren van het huis

ACTIE

En dan gebeurt er opeens heel veel tegelijk waar Marieke ongelofelijk druk mee is geweest, opstellen van documenten in twee talen, verzamelen van informatie, verzenden en ontvangen van documenten, aansturen van geometra en notaris. Teveel om op te noemen  maar altijd enthousiast en heel deskundig. 

Omdat we vanaf 18 juni toch in Italië zouden zijn vanwege de reeds geboekte vakantie kreeg ze zelfs voor elkaar dat we op 19 juni al de sleutels kregen zodat we alvast konden verhuizen en kleine klusjes doen. 20 juli moest Jos namelijk weer aan het werk terwijl de overdracht bij de notaris pas 27 juli zou zijn.Kortom, de start van de vakantie was toch iets anders dan vooraf bedacht, met een grote bus en aanhanger + onze eigen auto naar Montemarciano, paar dagen rust, lossen samen met onze zoon Mike, nog even rust en terug naar Nederland om de bus weer in te leveren. Na de terugvlucht naar Perugia op 30 juni definitief in Italë, localita Pantana! Zelf verhuizen is overigens wel een aanrader, zeer arbeidsintensief maar je bespaart letterlijk duizenden euro’s.

EEN NIEUW THUIS

We hebben deze zomer eerst onze aandacht uit laten gaan naar het enorm achterstallige onderhoud van de tuin en tussendoor hebben we ook al airco’s laten plaatsen. Dat is nu klaar, volgende week komt onze nieuwe keuken en daarna gaan we binnen verder met het naar ons zin maken van onze italiaanse droom.

Het dorp heeft ons heel enthousiast en warm welkom geheten, iedereen is oprecht lief, vriendelijk en behulpzaam. Onze honden Teun (nu Toni, dat praat makkelijker), Nina en Abby zijn inmiddels BP-ers, bekende Pantanesi en de plek voor onze poort is dan ook vaak een hangplek voor de kleine kinderen uit de buurt om ze even een kroeltje te geven.

Als je denkt nu, leuk verhaal, dat heeft Marieke goed gedaan, het verhaal is nog lang niet af.

Marieke neemt je ook aan de hand bij het regelen van alle lokale zaken, verzin het maar en ze staat klaar, of het nu gaat om je woonhuisverzekering, inschrijving bij de gemeente, opstarten van je gas en electra contracten of gewoon aan te raden adresjes en lokale contacten.

Inmiddels is het 1 november, de herfst begint ook hier zijn intrede te doen en bij een heerlijk snorrende haard kijken we terug op een vooral dankzij Marieke heel succesvolle en voor ons soepele emigratie. Ze woont toevallig letterlijk vijf huizen verderop, we zullen onze relatie koesteren en gauw weer eens met een goed glas wijn en heerlijk italiaans eten bijpraten

Saluti,

Annette en Jos Kuijper