Dwars door Italie als freelance tolk/vertaler in de drukste maand van het jaar want doorgaans is  het de laatste maand van het jaar druk met aktes. En dat geldt ook voor mij, hoewel er op het laatst ook iets mis ging. 

De roadtrip door Italie begon op 3 december, een dag voordat de akte zou passeren in Nusco, provincie Avellino in Campania. Een dikke zes uur rijden vanaf huis en dus toch maar een dag eerder op pad en ergens een B&B reserveren. De B&B was in duisternis gehuld en na een telefoontje kwam de eigenaar open doen. We waren de enige gasten en konden zowaar ook een bescheiden cena krijgen. De eigenaar en zijn moeder keken in stilte toe hoe wij zaten te eten...

Akte 1  4 december  De volgende ochtend hadden we nog even tijd en liepen we een rondje Nusco. Best aardig, niet bijzonder. Ik maak er tegenwoordig een gewoonte van om een goede lokale fles wijn te kopen, als herinnering. Bijzondere gewoonte want ik drink eigenlijk niet of nauwelijks. Maar vooruit...de mens is niet alleen maar ratio. 

De akte begon al goed: de kopers waren bang dat ze een niet bestaand huis gingen kopen omdat de woning geen huisnummer had, zogenaamd Senza Numero Civico. Ik moest alles uit de kast halen om ze weer gerust te stellen. En toen ging het daarna vlot en glad en kreeg ik complimenten van de Notaris voor mijn prachtige vertalingen. Niet dat hij er iets van begreep maar hij vond het er zo mooi uitzien. De terugreis ging goed, dwars door de grootste windmolenparken die ik in mijn leven  gezien heb. Maar wel weer zes uur in de auto natuurlijk...

Akte 2     Op 11 december hadden we een akte in Senigallia bij een Notaris die als een soort vliegende keeper in verschillende kamers meerdere aktes probeerde te laten passeren. Hier hadden we in juni al een chaotische ervaring achter de rug bij ondertekening van het voorlopig koopcontract waarbij er bepaalde essentiele gegevens bleken te ontbreken waar ik de Notaris op moest wijzen en er ter plekke een machtiging uit de hoge hoed getoverd moest worden. En dus ook vertaald moest worden. Gelukkig neem ik altijd mijn computer mee en kon ik simultaan vertalen. Kortom...de verwachtingen waren weer hoog gespannen. Maar wonder boven wonder ging het nu wel goed...

Daarna meteen op weg naar Noord Italie, naar Asti waar de volgende dag de volgende akte moest passeren. Een stevige vijf uur later kwamen we bij onze B&B in Portacomaro aan. Een ons bekend adres want hier waren we ook afgelopen april voor een akte.'S avonds hadden we nog een avontuur met een wolf die door het dorp liep maar ook dat liep goed af.

Akte 3    12 december:  Hoezo alweer een akte in Asti? Welnu...in april 2025 kocht mijn klant een woning voor een dusdanig laag bedrag, dat ze aan overdrachtsbelasting, makelaar, Notaris en mij nog meer kwijt was dan aan de woning. Maar er moest natuurlijk wel alles aan gedaan worden, toch niet helemaal goed ingecalculeerd? In combinatie met privé perikelen besloot ze het huis weer te koop te zetten. En ze verkocht het weer voor dat zelfde lage bedrag. En toen zaten we dus weer bij dezelfde Notaris die ons ondertussen als oude bekenden begroette. Zelfs de behoorlijk norse medewerkster was dit keer helemaal ontdooid. De koopster waar ik een bepaalde voorstelling van had, afgaand op de toon van het emailcontact, viel ook mee. Dus ook deze akte verliep gladjes.

Na een goede rode wijn uit de streek te hebben gescoord  gingen we weer terug naar Pergola, het verkeer viel mee...

Akte 4  16 december:  Een akte in Pergola, eindelijk dicht bij huis. Hele enthousiaste jonge kopers uit Noord Italie met wie ik ook alweer een half jaar bezig ben. Maar ze zien alles door een roze bril en zijn meerdere keren tegen allerlei bureaucratische toestanden aangelopen waardoor ze uiteindelijk pas bij de derde hypotheekaanvraag succes hadden. Het aankoopvoorstel heb ik vier keer moeten aanpassen en de verkopende partij heeft een engelengeduld aan de dag gelegd...En toen ging het toch niet door op 16 december want de bank is in principe ok maar heeft max 20 werkdagen nodig om het bedrag vrij te geven.  

Dus...werd het ineens een rustige Kerst en gaan we na Driekoningen weer volop aan de bak.